Noa ’t Zuuje

De afgelopen dagen ben ik flink aan het opknappen. Er schijnt een heerlijk verwarmend zonnetje buiten waardoor de wereld er weer iets mooier uitziet. Elke dag ga ik met mijn snoet in de zon, even vitamientjes D happen.

Maar, er zijn nog meer positieve dingen de revue gepasseerd:

Ik heb een goed gesprek gehad met de bedrijfsarts. Krijg alle medewerking om over een tijdje weer rustig mijn werk te hervatten. “Kunt u zich iets voorstellen bij een opbouwschema?”. Uuuuhhh, nee, ik dacht beter melden en weer gaan werken. Nou, zo simpel blijkt dat dus niet te werken, weet ik veel…. Het wordt dus werken met een opbouwschema en daar kan ik me wel in vinden. Ik kan elke dag steeds meer, heb ook elke dag minder momenten én minder lange momenten nodig om mijn accu weer op te laden. Maar ik merk ook dat ik er nog lang niet ben. Fijn zo’n bedrijfsarts, die met me mee denkt!

Het gevoel in mijn linker voet en tenen is weer terug. Heel erg fijn en geeft ook goede hoop dat de andere gevoelsstoornissen in mijn rechter voet en linker arm en hand ook weer bijtrekken. Hopelijk geen blijvende schade aan over gehouden.

Inmiddels twee keer een bezoekje gebracht aan mijn lieve collega’s en artsen waar ik voor werk. Ik werd hartelijk ontvangen, dat heeft me zo goed gedaan. Dan krijg je spontaan weer zin om te beginnen met werken. Mijn leidinggevende kon zich ook vinden in het plan van de bedrijfsarts, met als kanttekening dat ik zelf diegene ben die bepaalt hoe het werken gaat, niet het opbouwschema. Ik krijg van alle kanten volledige medewerking en ondersteuning. Ik heb daar ontzettend mee geboft. Dat had ook heel anders kunnen zijn.

En dan Noa ’t Zuuje…. Vanochtend om 08.30 uur de auto in richting het zuiden, naar het Zuyderland ziekenhuis in Sittard. We hebben hier vandaag een afspraak met dé arts op het gebied van MS. Hij had reeds eerder de MRI en de bloeduitslagen van mijn eigen neuroloog ontvangen. Op de valreep was vandaag de uitslag van de lumbaalpunctie bekend dus alle benodigdheden voor de diagnose waren aanwezig. De uitslag van de punctie was het laatste ontbrekende puzzelstukje en bevestigde (helaas) ook de diagnose MS. Nu kan ik er niet meer om heen, de diagnose staat vast. Het laatste beetje hoop wat ik nog had, vervloog toen ik deze uitslag te horen kreeg.

Maar, ik ga niet bij de pakken neer zitten. Er is werk aan de winkel! Ik heb gevraagd naar zijn advies m.b.t. medicatie en behandelplan. Dat bestaat vooralsnog uit binnen zeer korte tijd een MRI met contrastvloeistof te laten maken zodat inzichtelijk wordt, hoe actief de ziekte momenteel is. Naar aanleiding van de uitslag van deze MRI wordt de medicatie opgestart. Bij tegenvallende resultaten op de MRI de ziekte meteen een flinke klap uitdelen met zwaar geschut (2e lijns medicatie). Bij weinig verandering t.o.v. de vorige MRI starten met enigszins milde medicatie (1e lijns medicatie). Tevens ga ik starten met vitamine D supplementen om mijn afweer te versterken.

Hij geeft dit advies door aan mijn eigen neuroloog. Ik heb inmiddels telefonisch contact gehad met haar. Zij gaat vandaag nog de MRI aanvragen, hopelijk kan deze volgende week nog plaatsvinden zodat we 30 maart alles compleet hebben en we spijkers met koppen kunnen gaan slaan.

Ben ik nu verdrietig over vandaag? Nee, eigenlijk niet. Vanochtend werd bevestigd wat ik eigenlijk wel wist. Ik ben nu zeer vast beraden om alle acties te ondernemen die nodig zijn, zodat ik verder kan. Liever gisteren, dan vandaag.

I’m back….

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een reactie op “Noa ’t Zuuje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s