Rustiger vaarwater

Mijn blog Het roer moet om was geschreven in een soort van zeemanstaal. Het anker uitgooien, bakboord, stuurboord, de rechte vaarlijn vinden en een therapeute die recht door zee was…. Stormachtige tijden liggen achter me. Om in zeemanstaal te blijven: inmiddels ben ik in wat rustiger vaarwater gekomen.

Ik kijk terug naar de maanden die achter me liggen. De start van het nieuwe jaar was voor mij roerig en onrustig. De diagnose MS kwam als donderslag bij heldere hemel. Mijn hele wereld stond stil en tegelijkertijd op zijn kop. Ondertussen ging het leven door. Het vinden van de juiste balans was mijn grootste uitdaging. Nog steeds trouwens….

Maar tijden veranderen. De winter ging over in de lente. Maart roert zijn staart, heeft ‘ie zeker gedaan. April doet wat ‘ie wil, ben ik ook achter gekomen. Mei bracht de eerste tropische zomerdagen met de nodige klachten vandien. Ook kwam in mei een kleine black dog om de hoek kijken. Na hard werken aan mezelf, kom ik elke dag dichter bij waar ik wil zijn. En man o man, wat voelt dat goed!

De zomervakantie zit eraan te komen. Quality time met het gezin en tegelijkertijd ook wel weer spannend. Wat gaan we ondernemen? Hoe gaan we de dagen indelen? Hoe gaat het op vakantie als het kwik stijgt? We blijven dit jaar in Nederland maar ook daar kan het af en toe tropisch zijn.

Met her en der wat aanpassingen, hulp en ingebouwde rustmomenten, doe ik weer wat ik voor de diagnose ook deed. Zorgen voor mijn gezin en het huishouden, zorgen voor mijn hondjes…. Maar wat misschien wel het allerbelangrijkste is, heel goed zorgen voor mezelf.

Waar ik voorheen nogal eens moeite had om nee te zeggen, doe ik dat nu wel. En waar ik voorheen wel eens iets deed, terwijl ik het eigenlijk helemaal niet wilde, doe ik dat nu niet. Ik ben tegenwoordig “gezond” kritisch. Weg met die huichelarij waar iedereen zich zo nu en dan aan schuldig maakt. Ik doe er niet meer aan mee. Waar ik voorheen moe was, maar daar niet aan toe gaf, neem ik nu een rustmomentje. Een beetje omdat het moet, maar nog meer omdat het kan!

Ik heb dagen dat ik me kiplekker voel. Dat het voelt alsof er niets aan de hand is en dat de diagnose MS helemaal niet bestaat. Op andere dagen, en dat komt dan dubbel zo hard binnen, ben ik moe en voel ik me niet goed. Durf ik amper de deur uit omdat mijn darmen van slag zijn. Zou ik graag zoveel meer willen doen, maar dat gaat dan niet. Word ik toch weer met de neus op de feiten geduwd dat MS wel degelijk bestaat in mijn leven. Dit zijn baaldagen, die schijnen erbij te horen volgens lotgenoten. Accepteren? Mwah, lastig…. Maar ik moet leren om hiermee om te gaan, en dat gaat me steeds beter af.

Hopelijk blijft mijn vaarwater rustig, dan zie ik vol vertrouwen de zomervakantie tegemoet!

5 reacties op ‘Rustiger vaarwater

  1. ‘darmen van slag’: dat had ik ook, totdat bleek dat ik niet alleen MS maar ook coeliakie (glutenintolerantie) heb. En gek genoeg ging het na die diagnose dankzij het glutenvrije dieet stukken beter met me: veel minder moe, zo goed als nooit meer last van mijn darmen

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s