Donderdag 6 juli 2017

Ons gezin bestaat uit vier personen en twee honden. Zes individuen dus, aangezien wikipedia verklaart dat in de dagelijkse omgangstaal het woord individu meestal verwijst naar een persoon of een bepaald object binnen een groep. Het is me nog niet geheel duidelijk in welke categorie een hond valt. Persoon lijkt me niet, object klinkt me ook vreemd in de oren. Maar individuen zijn het, dat sowieso…

Alle individuen in ons gezin hebben dit jaar iets bijzonders met donderdag 6 juli. Er is niemand jarig, er is geen jubileum en toch is 6 juli dit jaar anders dan andere dagen. Vandaag is een dag waarop iedereen iets heeft staan op zijn of haar planning. Leuke dingen én voor sommigen iets minder leuke dingen.

Zoonlief sluit zijn proefwerkweek definitief af. Er hoeven geen proefwerken meer gemaakt of ingehaald te worden. Druppelsgewijs vallen de cijfers binnen, over het algemeen goede resultaten. Zelfs de minder goede resultaten mogen de pret niet deren. Hij is letterlijk en figuurlijk klaar met dit schooljaar!

Manlief is gisteren vertrokken. Hij is mee als begeleider bij het jaarlijkse schoolkamp. Hij vindt dit erg leuk en had dan ook veel zin in 5/6/7 juli. Dochterlief is uiteraard ook mee op kamp maar dat is weer een ander verhaal. Zij wordt geteisterd door heimwee naar mama, naar de hondjes en naar haar eigen bed. Dus zag zij als een berg op tegen 5/6/7 juli. Gelukkig voor haar is het ergste leed alweer bijna geleden.

Onze twee vierpotige individuen hebben 6 juli als jaarlijkse vaccinatiedatum in hun boekje staan. Grote woef, onze diva, vindt alles prima, zolang ze maar een koekje krijgt. Kleine woef is iets meer een drama queen, of eigenlijk moet ik zeggen drama king. Hij begint al te rillen als ik zijn paspoort, zijn riempje en de autosleutels pak. Zij kunnen er in ieder geval weer tegen tot 6 juli volgend jaar.

Zelf had ik vandaag een controle afspraak bij de neuroloog op de planning staan. Toen ik in maart deze afspraak maakte, dacht ik dat dat nog een eeuwigheid zou duren. Nou, die eeuwigheid is alweer voorbij, vandaag was het zover. Fijn gesprek gehad. Het lijkt erop dat we de MS onder controle hebben. Ik zeg er nadrukkelijk bij lijkt, want schijn bedriegt…  Niemand kan aan mijn buitenkant zien, hoe het met mijn binnenkant gesteld is, ook de neuroloog niet. Maar de lichamelijke klachten zijn op het moment goed te hebben, dus dat is in ieder geval goed nieuws.

Aangezien zoon en ik het rijk alleen hebben, gaan we vanavond gezellig saampjes uiteten. Niet omdat het moet, maar gewoon omdat het kan. We hebben tenslotte toch wel wat te vieren vandaag, vind ik. Wil je van het leven een feestje maken, dan zul je toch wel zelf de slingers op moeten hangen. Gaan we vanavond doen!

Wat mijn MS betreft: over vier maanden krijg ik een MRI om mijn binnenste ikke weer eens te bekijken. Dat duurt nog een eeuwigheid dus let’s go, de mooiste tijd van het jaar breekt aan. Het zonnetje schijnt, mijn hangmat lonkt, de zomervakantie komt eraan. Wat wil een mens nog meer? Genieten dus….

IMG_1697

 

 

 

 

7 reacties op ‘Donderdag 6 juli 2017

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s