Erg, erger, ergst…

Iedereen (tenminste, dat denk ik) heeft wel eens zo’n dag, dat je het liefst in bed blijft liggen. Diep onder de dekens, rolluiken of gordijnen dicht, laat de dag vandaag maar voorbij gaan. Op zulke dagen, sta ik ook stil bij het leven van mensen bij wie het slechter gaat. Erg, erger, ergst….? Ja, het kan altijd erger en bij sommige mensen is het op z’n ergst. Wat zal ik dan lopen klagen? Ondanks mijn MS heb ik heel veel in mijn leven, wat me gelukkig maakt. Kan ik heel veel doen, wat ik graag wil doen. Ik tel mijn zegeningen en weet dat ik eigenlijk helemaal niets te klagen heb.

Natuurlijk voel je je eigen leed het hardst. Daar moet en mag ook ruimte voor zijn. Maar er is wat leed in de wereld, ver van mij vandaan maar ook heel dichtbij. Als ik alleen al denk aan die lieve mensen in mijn directe omgeving, die het zwaar hebben. Jonge mensen die een jaar geleden definitief afscheid hebben moeten nemen van hun allerliefste. Kinderen die een ouder verloren hebben. Ouders die afscheid moesten nemen van hun kind. Mensen wier toekomstplannen in diggelen gaan door een gebeurtenis of diagnose. Jonge lotgenoten die groot verdriet hebben omdat ze door de MS hun toekomstdromen niet kunnen waarmaken.

Dan mag ik me in m’n handjes klappen met alles wat ik heb. Ik heb mijn allerliefste elke dag bij me. Ik heb twee gezonde kinderen, die zowel papa als mama in hun leven hebben. Ik heb (nog) geen toekomstdromen in diggelen zien gaan, door mijn MS. Ik ben me er wel degelijk van bewust dat mijn toekomstbeeld onduidelijk is geworden door de diagnose. Maar wat ik nu heb, neemt niemand me meer af. Dus mijn eigen leed? Ja, daar kan ik me verschrikkelijk verdrietig door voelen. Maar het kan erger, veel erger. Daar ben ik me zeer wel van bewust.

Voor al die lieve mensen in mijn omgeving, die zich herkennen in mijn geschreven tekst hierboven: mijn leed is niet jullie leed en omgekeerd idem dito. Maar op mindere dagen, ben ik niet alleen verdrietig voor mezelf maar ook verdrietig voor jullie. Voor alles wat jullie mee moeten maken, elke dag weer opnieuw. Maar vergeet nooit: hoe donker de nacht ook is, er komt altijd weer een nieuwe dag…

IMG_1695

 

6 reacties op ‘Erg, erger, ergst…

  1. Mooi geschreven Natascha! Klopt helemaal!
    Maar heb ook veel respect voor jou, hoe je met je MS omgaat!

    Wens jullie een zonnige vakantie , in alle opzichten!😎🌞

    Gr Monique Kunnen-van der Sterren

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s