Schrijf je nog steeds?

Soms vragen mensen mij, of ik niet te veel bezig blijf met MS in mijn leven, door er blogs over te schrijven. Door de MS iedere keer weer ter sprake te brengen. Heb ik mezelf ook wel eens afgevraagd. Het antwoord is zowel ja als nee…

Ja, ik ben en blijf bezig met MS in mijn leven. Het is een feit dat ik dit niet uit mijn leven kán bannen. De ene dag word ik er meer mee geconfronteerd dan de andere, maar het is nooit helemaal weg. Het hoort de rest van mijn leven bij mij, of ik dat nu wil of niet.

Nee, omdat er nog zoveel te vertellen valt. Het valt niet altijd mee, om te leven met en na de diagnose MS. Maar mijn leven is echt niet alleen maar kommer en kwel. Op mijn weg kom ik soms beren tegen, maar nog vaker hele lieve mensen en leuke gebeurtenissen. Ik schrijf het liefst over die laatste twee, maar het zou niet eerlijk zijn, als ik niet vertel over die beren op mijn weg. Want die zijn er wel degelijk!

Ik begon met het schrijven van mijn blogs uit praktisch oogpunt. Toen ik net de diagnose had, kreeg ik steeds de vraag hoe het met me ging en iedere keer moest ik hetzelfde riedeltje vertellen. Zeker in het begin toen er bijna dagelijks “nieuws” was, was het gewoon handig om dit nieuws middels een blog te delen. Fijne bijkomstigheid was, dat het voor mij ook heel therapeutisch werkte om alles van me af te schrijven. Destijds dacht ik: ik schrijf zolang ik nieuws te vertellen heb, daarna zal het wel nalaten. Inmiddels 39 blogs verder, ben ik nog steeds niet uitgeschreven! Ik maak zoveel dingen mee, waar ik graag over schrijf. Volgens mij raak ik zelfs nooit uitgeschreven…

Waar ik wel eens bang voor ben, is dat mensen denken: komt zij ook weer met haar verhaaltje, wat is er nu weer? Maar ja, dan bedenk ik me dat iemand zich ook af kan melden voor mijn mailtjes of mij niet perse hoeft te volgen op WordPress. Niemand moet mijn blogs lezen, het mag… Ik blijf schrijven, zo vaak ik wil en zo veel ik wil. De frequentie zal wel wat afnemen, soms is de behoefte om te schrijven wat minder. Op andere dagen wil ik toch iets met jullie delen, al dan niet MS gerelateerd. Wil je het lezen? Be my guest. Wil je het niet? Even goede vrienden!

Dus de vraag “Schrijf je nog steeds?” kan ik volmondig met ja beantwoorden. En ik ben nog lang niet uitgeschreven. Stiekem vind ik het wel heel leuk dat jij deze blog nu gelezen hebt, want daar doe ik het tenslotte ook voor!

IMG_1672

 

 

 

 

 

 

3 reacties op ‘Schrijf je nog steeds?

  1. Zo begon ik ooit de/een blog over mijn vader met Alzheimer: ik had zó veel te vertellen, iedereen wilde altijd weten hoe het met hem ging etc. Mbt tot MS heb ik nooit de behoefte gehad om erover te schrijven. Blogs bestonden toen in de jaren tachtig van de vorige eeuw sowieso niet. Wel las ik alles wat ik erover kon lezen. Volgens mijn omgeving maakte ik mezelf gek daarmee, maar dat voel wel mee 😉 Mbt coeliakie (glutenintolerantie) had ik wèl veel schrijfbehoefte, of meer behoefte om alles te delen met anderen die in hetzelfde schuitje zaten. Dat is ook weer voorbij, tenminste die deel-behoefte dan, de coeliakie is levenslang. En nu, nu schrijf ik over wat ik leuk of nodig vind om over te schrijven.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s