Die bekende muur…

Iedereen kent wel het spreekwoord: met je hoofd tegen de muur lopen. Oftewel, het onmogelijke trachten te bereiken. Net drie dagen bezig na de zomervakantie en ja hoor, daar is die bekende muur weer. Au, dat doet pijn…

BAM! Groot is mijn teleurstelling. In de vakantie had ik zoveel energie opgedaan. Ik kon de hele wereld aan. Het dutje ’s middags werd vaker overgeslagen. Tussendoor geregeld (al dan niet met een leesboek) in de hangmat en ik kon weer verder.

Stomme MS, heb ik me drie weken gezond gewaand… In drie dagen tijd heb je mij weer met de neus op de feiten gedrukt. Je bent er nog steeds. Ik voel je in alle hoeken van mijn lijf. En het valt me bijzonder zwaar.

Naast mijn werk wil ik nog zoveel meer. Ik wil het huis nog poetsen. Ik ben in de vakantie aan een tuinklus begonnen, waar ik iedere keer tegen aan kijk maar nu niet aan toe kom. Een schoolplanning van ouderhulp moet gemaakt worden waar ik graag mijn bijdrage aan wil leveren. Ouderavonden worden gepland. Maar na vier uurtjes werken ben ik zo moe, dat al mijn voorgenomen plannen naar de achtergrond verdwijnen en ik noodgedwongen weer een paar uurtjes moet slapen overdag. Het kost allemaal bakkenvol energie terwijl mijn energiepeil met het uur slinkt. Mijn middagdutje wordt weer een noodzakelijk iets.

Voor de vakantie deed ik dit ook, ’s middags even rusten. Zonder te morren, zonder te klagen. Maar nu, na drie heerlijke weken vakantie, ben ik verwend. Heb ik er moeite mee dat mijn dagen bestaan uit werken, rusten en weinig tijd voor andere dingen. De dagen zijn te kort voor alles wat ik wil doen. Het warme weer helpt ook niet echt en geeft een extra uitputtingsslag. Ik heb er op het moment veel moeite mee met wat ik voel en hoe ik me voel.

Ik wil heel graag alle balletjes in de lucht houden. Ik wil werken, hele dagen lukt niet dus dan maar vier halve dagen. Ik wil thuis mijn dingen doen, ik wil ook nog tijd hebben om andere leuke dingen te doen. Ik wil zoveel…. Maar de harde realiteit is, dat het heel lastig is om alle balletjes hoog te houden. Ik moet keuzes maken en stiekem komt af en toe de gedachte in mij op hoe lang me dit nog allemaal gaat lukken op deze manier. Omdat ik gewoon voel dat mijn lijf sputtert en het niet meer kan. Meer dan ooit, komt het besef dat dit voortaan bij mij hoort, en dat het niet meer wordt zoals het eens was.

Gelukkig begint vanavond mijn wekelijkse yogales weer. Mijn oase van rust in het midden van de week. Hopelijk vind ik daar weer mijn ontspanning en daarmee het vertrouwen dat het allemaal weer goed komt. Dat het gewoon een kwestie van wennen is na die heerlijke drie weken zomervakantie.

Maar die muur is hard, en au, dat doet ontzettend pijn…

3 reacties op ‘Die bekende muur…

  1. Dit was voor mij de eerste keer dat ik dit meemaak. Voor een volgende keer kan ik hier rekening mee houden. De afgelopen week was gewoon zwaar maar ik geloof wel dat ik weer in het ritme kom (mét weer de verplichte rustmomenten). Suc6 volgende week 🍀

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s