Dromen vangen (MiSsie Ventoux deel 1)

Sinds onze zoon folders bezorgt (Folderkolder), loop ik elke zaterdag met hem mee, een ronde van vijf kilometer. Gaat me goed af. Een andere heerlijke bezigheid wat me gelukkig nog goed afgaat: wandelen met mijn hondjes. Wandelen is mijn hobby. Op warme dagen gaat het weliswaar iets moeizamer, en mijn darmen kunnen ook wel eens zorgen voor problemen, maar doorgaans gaat het goed.

Toen afgelopen juni een event voorbij kwam op Facebook, was mijn interesse gewekt: Klimmen tegen MS. Op die grote kale berg in Zuid-Frankrijk, de legendarische Mont Ventoux. Lopen kan ik, ik heb kilometers genoeg in de benen. Maar die Mont Ventoux te voet bedwingen, zou ik dat ook kunnen? Zou dat een droom blijven, of zou ik die droom kunnen vangen en werkelijkheid kunnen laten worden?

Ikke zou ikke niet zijn, als ik hier niet meer van wilde weten. Dus ging ik op zoek naar informatie. Manlief zuchtte eens diep toen ik over mijn plannen vertelde. Wat heeft ze zich nu weer bedacht? Uiteraard staat hij achter me en gaat hij mee, als grootste steun en toeverlaat. Onze kinderen vinden het reuze spannend en willen ook graag mee om mama aan te moedigen. Mijn lieve vriendin en collega, was vanaf de eerste minuut dat ik haar vertelde over mijn plannen enthousiast, en zou dolgraag samen met mij die uitdaging aan gaan.

De volgende stap: sluiten we ons aan bij een team of vormen we zelf een team? Uiteindelijk besluiten we om het hef in eigen handen te nemen en vormen we samen een team: Team MiSsie Ventoux. Met zijn vijfjes: manlief, onze kinderen, vriendin en ik willen we in juni 2018 afreizen naar Zuid-Frankrijk om deze uitdaging aan te gaan. Manlief en kinderen als supporters en vriendin als mijn buddy tijdens deze tocht.

Om maar meteen werk te maken van mijn goede voornemens, heb ik in juni mijn plannen voorgelegd aan de neuroloog tijdens mijn controle afspraak. Zij vond het een bijzonder doel en wilde alle medewerking verlenen. Stelde voor om me, indien nodig, door te verwijzen naar een MS fysiotherapeut. Gezien mijn huidige lichamelijke conditie, betwijfel ik of ik dat nodig heb. Maar ik houd die optie zeker in mijn achterhoofd. Het aantal kilometers en de klim schrikken me niet af (alhoewel ik deze zeker niet onderschat!). Ik maak me meer zorgen over de omgevingstemperatuur en mijn darmen. Hoge temperaturen maar ook snelle wisseling naar lagere temperaturen, zijn mijn grootste vijanden en baren mij de meeste zorgen. En wat mijn darmen betreft, tja, die rommelen af en toe flink en zijn niet altijd betrouwbaar. Maar goed, dat zijn zorgen voor later. Die ga ik zeker nog bespreken met de MS-verpleegkundige en/of neuroloog.

Een eerste aanzet is gemaakt. We hebben inmiddels een loopband met helling functie aangeschaft, zodat ik thuis kan trainen. Vooralsnog ga ik er heel hard aan werken (lees: kilometers maken) om deze droom daadwerkelijk te vangen.  In oktober start de inschrijving voor Klimmen tegen MS, editie 2018. Vriendin en ik hebben er nu al ontzettend veel zin in.

Wordt vervolgd…

4 thoughts on “Dromen vangen (MiSsie Ventoux deel 1)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s