Gouden randje

Hoe toepasselijk sloot ik mijn bijzondere weekend in goed gezelschap af met een optreden van een soort van Simon and Garfunkel tributeband. The Sound of Silence, mooie sfeervolle muziek, maar alles behalve stil. Mooie teksten met een diepgaande betekenis, zeker na zo’n weekend.

Hello darkness, my old friend, I’ve come to talk with you again

People talking without speaking, people talking without listening

Lang had ik uitgekeken naar mijn Stilte retraite. Vreemd was het toen ik zaterdagmiddag de deur van Abdij Koningshoeven achter mij sloot en weer naar huis ging. De stilte retraite was voorbij. Mijn leven had drie dagen stil gestaan en eigenlijk ook weer niet. Er was namelijk in die stilte ontzettend veel gebeurd. Drie dagen zonder deel te nemen aan het dagelijks leven. Drie dagen dicht bij mezelf.

Slow down, you move too fast, you’ve got te make the morning last

I got no deeds to do
No promises to keep
I’m dappled and drowsy and ready to sleep
Let the morningtime drop all its petals on me
Life I love you, all is groovy

Eenmaal thuis viel ik meteen weer midden in het gezinsleven. Hoe ging ik dit oppakken na deze drie dagen? Dochterlief wilde vanalles vertellen. Als het ware een inhaalslag maken van de afgelopen drie dagen. Ze wilden uiteraard graag weten hoe het was geweest. Ik had echter nog helemaal geen zin om te praten. De broeder had bij het afscheid gezegd, dat de omslag van de drukte naar de stilte gemakkelijker was, dan de omslag van de stilte naar de drukte. Hij kreeg gelijk.

Homeward bound,
I wish I was,
Homeward bound,
Home where my thought’s escaping,
Home where my music’s playing,
Home where my love lies waiting
Silently for me

Toch is er tot mijn grote verbazing ruimte voor stilte in mijn dagelijks leven, meer dan ik had gedacht. Je kunt ruimte maken voor stilte. Er zijn momenten genoeg, je moet ze alleen zien. Al afwisselend met de drukke momenten, probeer je daarin een goede balans te vinden. En zie daar, een nieuwe uitdaging wacht op mij…

Here is my song for the asking

Thinking it over, I’ve been sad
Thinking it over, I’d be more than glad
To change my ways for the asking

Ask me and I will play
All the love that I hold inside

Terugkijkend op deze dagen kan ik toch echt wel zeggen dat dit dagen met een gouden randje waren. Ze hebben me zoveel meer gebracht, dan waar ik op had gehoopt. Mijn hoofd is tot rust gekomen. Zelfs de MS in mijn lijf lijkt tot rust gekomen. Ik voel me beter en gezonder dan ooit tevoren. Het hoeft allemaal niet zo groots te zijn. Het kleine is meer dan genoeg….

Sail on silver girl
Sail on by
Your time has come to shine
All your dreams are on their way
See how they shine
Oh, if you need a friend
I’m sailing right behind
Like a bridge over troubled water
I will ease your mind

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s