Struisvogelpolitiek

Toen ik net de diagnose MS had, zocht ik het hele internet af naar informatie. Slurpte ik ervaringsverhalen op van lotgenoten. Alles wilde ik weten over hetgeen wat in mij geslopen was. Na een half jaar bemerkte ik een kentering. Lotgenotenverhalen kunnen je helpen, maar kunnen je ook breken. Wilde ik die verhalen nog wel lezen over wat me misschien te wachten staat? Over rolstoelen, scootmobielen, rollators, diverse medicatie, ernstige klachten? Eigenlijk niet. Ik voel me er tegenwoordig beter bij om dit niet meer te lezen. Deze verhalen maken me bang, onzeker en verdrietig. Ik moet mijn eigen leven leven, samen met mijn MS.

Ik ben nog steeds Natascha. Ik heb MS maar ik ben geen MS. Ik voel wat ik voel. Ik wil niet denken dat ik iets voel omdat een lotgenoot dit voelt. Kunnen jullie mijn gedachtengang volgen? Eerlijk is eerlijk, natuurlijk heb ik geregeld klachten. Voel ik rare dingen in mijn lijf. Daarover hebben jullie al genoeg gelezen in mijn voorgaande blogs.

Maar op het moment gaat het goed, heel goed. Of dit nu komt doordat ik gestopt ben met de medicatie? Of door het veranderen van mijn voedingspatroon? Door de rust die ik gevonden heb tijdens mijn stilte retraite? Misschien een combinatie van alle drie?

Als je elke dag medicatie in moet nemen, die je ziek maakt, voel je je ook ziek. Ik heb geen last meer van vervelende, rommelige darmen. Ik verwacht dat mijn bloedwaardes ook weer normaliseren en de haaruitval is gestopt.

Telkens als ik nu ga koken en vervolgens een gezonde verantwoorde maaltijd op tafel zet, ben ik trots en voel ik me goed. Lekkere maaltijden, zeer gevarieerd, soms wel wat bewerkelijk, maar dat heb ik er graag voor over.

En die rust in mijn hoofd en in mijn lijf? Die voelt nog steeds wonderbaarlijk en meer dan goed. Het middagdutje wordt tegenwoordig vaak overgeslagen. Ik ben weer aanwezig in gesprekken. Ik moet wel proberen om niet meteen overenthousiast alle energie in één keer te verbruiken dus moet ik mezelf af en toe een beetje temperen.

Zoals eerder maak ik tijd en ruimte in mijn agenda voor de dingen die ik belangrijk vind. Ik heb daarbij mijn gezin en mezelf op een gedeelde eerste plaats gezet. Al het het andere komt daarna. Een ieder die daar moeite mee heeft, jammer dan. Ik moet gewoon keuzes maken, stress voorkomen en voldoende rust nemen. Dit is wat de MS me heeft gebracht en heel stiekem moet ik erbij zeggen dat ik hier erg blij mee ben.

Op het moment voel ik me gezond, tegen beter weten in. Doe ik net alsof er niets aan de hand is. Struisvogelpolitiek? Prima, het beestje hoeft maar een naam te hebben. Zolang ik me er maar goed bij voel.

Het lijkt erop dat Mijn MS en ikke de juiste weg hebben gevonden en daarvoor ben ik zeer dankbaar…

IMG_1968

 

2 thoughts on “Struisvogelpolitiek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s