De laatste dag…

31 december 2017, de laatste dag van het jaar. Tijd voor een terugblik op het afgelopen jaar. Vorig jaar waren we rond deze tijd in Eurodisney. Ik had me zo verheugd op deze minivakantie, echter in werkelijkheid viel het reisje behoorlijk tegen. Het was superkoud en megadruk. Een dochter die ziek mee heen ging, zoonlief die daar ziek werd en zelf ging ik ziek in de auto mee terug naar huis. Dacht ik met een onschuldig griepje te maken te hebben. Toen kwam zo uit het niets MS om de hoek kijken. De medische mallemolen kwam op gang en het uiteindelijke resultaat is bekend.

Na een chaotische start van 2017, gepaard gaande met veel verdriet en onzekerheid, volgde  een turbulent middenstuk van het jaar. Genekt door de bijwerkingen van de medicatie. Onderuit gehaald door de onzekerheid van alles wat me te wachten stond. Vallen en weer opstaan. Gelukkig kan ik nu zeggen dat de laatste twee maanden van het jaar veel goed hebben gemaakt en kan ik 2017 met een positief gevoel afsluiten. 2017 heeft veel ellende gebracht maar ook heel veel mooie momenten. Als mens ben ik ontzettend gegroeid. Ondanks dat alles veranderd is, voel ik me meer dan ooit mezelf.

31 december 2017, de laatste dag van het jaar. Tijd voor een vooruitblik op het jaar dat komen gaat. Op dit moment ligt mijn MS voelbaar op de loer. Teveel gedaan de afgelopen weken. Dat krijg je ervan als je je zo goed voelt. Mijn MS is onverbiddelijk en straft meteen af. Maar desondanks ga ik vol vertrouwen aan dit nieuwe jaar beginnen.

2018 wordt letterlijk en figuurlijk een jaar met een hoogtepunt, Klimmen tegen MS. We gaan de hoogte in, 1912 meter! We gaan die berg bedwingen. Wat een machtig gevoel moet dat zijn, om die top te bereiken, op eigen kracht. Ik heb er zo ontzettend veel zin in. De eerste maanden van 2018 zullen dan ook in het teken staan van trainen, kilometers maken. Over goede voornemens gesproken…

Een ander goed voornemen is, dat ik meer tijd en ruimte vrij wil maken voor de mensen die dicht bij me staan. Mensen waarvan ik het afgelopen jaar veel steun heb gekregen en waar ik altijd van op aan kan. Als deze lieverds dan samen met mij een flinke wandeling willen maken, sla ik meteen twee vliegen in één klap. Over time management gesproken…

Om die tijd en ruimte te creëren, heb ik me ook voorgenomen om minder digitaal te gaan. Dit betekent dus ook minder bloggen. Ik ga het proberen, ik zie wel of het me gaat lukken. Bloggen is het afgelopen jaar een onderdeel van mijn leven geworden, wat ik op de een of andere manier toch nodig heb. Maar het kan best wat minder.

Meer dan ooit ben ik me bewust van al het goede om me heen en voel ik me oprecht een gelukkig mens. Laat  dat nieuwe jaar maar komen, ik ben er hartstikke klaar voor!

Lieve lezers en lezeressen, ik wens jullie een gezellige jaarwisseling en alles wat wenselijk is voor 2018!

 

IMG_1997

 

 

2 thoughts on “De laatste dag…

  1. Lieve Natascha,
    Wat een jaar was 2017 voor jullie, we hebben je zien worstelen met van alles wat op je pad kwam door die stomme MS en elke keer worstelde je je weer naar boven. De laatste weken zagen we je weer stralen en genieten en kwam de “oude” Natascha weer tevoorschijn, wat was het fijn om je zo te zien, helaas kwam de MS toch nog om het hoekje kijken. Hopelijk wordt 2018 jouw jaar met heel veel hoogtepunten waarvan de Mont Ventoux letterlijk de hoogste en blijft MS wat meer op de achtergrond. Veel geluk samen in 2018!
    -X-

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s