Uren tekort

Soms zou ik wensen, dat een dag meer uren had. Ik kom namelijk altijd uren tekort. Ik neem me vaak ’s ochtends voor om vanalles te doen, om vervolgens ’s avonds tot de conclusie te komen dat ik lang niet aan alles toegekomen ben. Slechte planning? Tja, zou best kunnen. Ik zou inmiddels beter moeten weten. Af en toe neem ik mijn wekelijkse bezigheden eens onder loep, om te kijken of het misschien toch anders kan. Maar helaas, ik kom gewoon chronisch uren tekort.

Voordat de week begint op maandag, maak ik op zondag een weekplanning wat het avondeten betreft. Dan hoef ik me daar niet meer druk over te maken gedurende die week. Waar behoorlijk veel tijd in gaat zitten is mijn werk. Nu is dat natuurlijk bij heel veel mensen het geval, echter ik werk maar vier halve dagen. Die dagen kosten me behoorlijk wat energie. Toch zou ik mijn werk niet graag willen missen. Dus die uren moeten blijven, het liefst zo lang mogelijk.

Op maandag heb ik de hele dag vrij maar je raadt het waarschijnlijk al: volgepland. Tegenwoordig ga ik op maandag een uurtje Slenderen. Lekker een uurtje bewegen, goed voor mijn spieren en conditie. Aansluitend doe ik de boodschappen voor die week. Dan moeten er thuis nog wat huishoudelijke taken verricht worden. Ook dat komt elke week terug (helaas). Soms staat er een afspraak op de planning:  ziekenhuis, huisarts, tandarts. Die maandag wordt optimaal benut. Op het einde van die dag ben ik moe maar wel voldaan.

Als de werkweek voor mij van start gaat op dinsdag, blijft er weinig tijd over voor nevenactiviteiten. Na een werkdag met nog wat huishoudelijk werk thuis en zorgen voor het avondeten, is mijn energielevel zo rond 19.00 uur behoorlijk gedaald. Soms ga ik dan nog een half uurtje op de loopband, waar je vreemd genoeg toch weer wat energie van krijgt. Af en toe help ik zoon of dochter nog even met huiswerk of moet ik iemand overhoren en vaak rond 21.00 uur zoek ik mijn bedje op. Op deze dagen valt er weinig tijd los te peuteren voor andere zaken.

In het weekend mag ik graag een keertje niks doen, al moet ook dat gepland worden. Ik moet er voor waken dat deze me-time niet aan me voorbij gaat, dat heb ik inmiddels wel geleerd. Hoe gemakkelijk ren je jezelf voorbij? Dat wil ik niet meer en daar ben ik dan ook heel alert op.

Het is dus een hele uitdaging om alles wat ik wil ingepland te krijgen, elke week weer. Soms is het een kwestie van slimme combinaties maken: werken aan mijn conditie? Bijkletsen met een vriendin? Wandelafspraak maken! Televisie of uitzending gemist kijken? Op de loopband! Maar het zou allemaal zoveel gemakkelijker te plannen zijn, als die stomme vermoeidheid er niet zou zijn. Die gooit altijd roet in het eten…

Soms zou ik wensen dat een dag meer uren had…. maar waarschijnlijk kwam ik dan nog steeds uren tekort….

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s