Had ik maar een glazen bol

Toen ik in november bij de neuroloog was, ben ik in goed overleg met haar gestopt met de medicatie. Vanwege de vervelende bijwerkingen en omdat ik het idee had, dat de medicatie me zieker maakte dan de kwaal zelf. We hebben destijds afgesproken dat ik in februari weer terug zou komen om andere medicatie te bespreken. Inmiddels ben ik dus bijna drie maanden medicatieloos. Heb ik geen last meer van bijwerkingen maar heb ik wel steeds meer last van klachten, die ik tijdens het medicijngebruik niet had. Dat zette me toch wel aan het denken én twijfelen. Vanwege de klachten werd er een vervroegde afspraak gepland en kon ik vandaag al terecht.

Omdat ik bezig ben met trainen voor Klimmen tegen MS, ben ik veel in beweging. De pijnklachten zijn vooral aanwezig in rust toestand maar té veel beweging veroorzaakt ook weer klachten. Het is moeilijk om de juiste balans te vinden. Ik lijk wel meer energie te krijgen van sporten, echter de vermoeidheidsklachten nemen zienderogen en voelbaar toe. De vermoeidheid die ik ervaar is vaak al aanwezig, op het moment dat ik ’s ochtends mijn ogen open. Niet iets wat je hoort te voelen na een goede nachtrust.

Nu weet ik dat mijn arts een voorstander is van medicatiegebruik. Zij weet ook dat ik daar kritisch tegenover sta. Maar met toenemende klachten worden mijn tegenargumenten steeds zwakker. Toch blijft het een lastige keuze. Niemand weet wat de beste keuze is voor mij, ook mijn neuroloog niet. Zij vindt dat ik nog teveel te verliezen heb, dat het wetenschappelijk bewezen is dat medicatie veel ellende kan voorkomen en ziet mij daarom ook liever weer met medicatie beginnen. En wie ben ik dan om eigenwijs te zeggen, dat ik dat niet wil? Wat is in dit geval wijsheid?

IMG_2067

Het leek me wijs werk, om naar de neuroloog te luisteren en haar advies op te volgen. Zij is tenslotte de deskundige in dit vakgebied. Mijn grootste bezwaar heeft te maken met mijn angst voor bijwerkingen. Ik zal dus voor mijzelf een keuze moeten maken, waarbij ik me goed voel en waardoor ik een hoogst haalbare therapietrouw kan nastreven (therapietrouw = mate waarin de patiënt zich aan de afgespoken behandeling houdt). Dat is ook de reden waarom MS patiënten actief mee beslissen in hun keuze voor medicatie.

Ik ben nu vanwege mijn klachten doorverwezen naar een fysiotherapeut die gespecialiseerd is in MS. Ook handig met het oog op ons Mont Ventoux avontuur. Eind februari gaan we het traject Medicatie weer opstarten. Mijn keuze is gevallen op een medicijn wat ik drie keer per week moet spuiten én met relatief weinig bijwerkingen. Ik heb dus nog een maand de tijd om aan het idee te wennen.

Zucht…. Had ik maar een glazen bol, dan nam ik een kijkje in de toekomst en zou ik weten wat wijsheid is. Vooralsnog ga ik af op de wijsheid van mijn arts en zet ik mijn eigenwijsheid aan de kant. En de toekomst zal uitwijzen of het wijs werk was…

2 reacties op ‘Had ik maar een glazen bol

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s