Uit het leven gegrepen

Het alledaagse leven gaat zijn gangetje. Bijna onmerkbaar vliegt de tijd voorbij. Totdat ik naar onze kinderen kijk…. Nog even en dan ben ik de kleinste van het gezin. Onze dochter begint aardig de lucht in te schieten. Onze zoon kijkt inmiddels over me heen. Ze worden zo groot en zelfstandig.

Dochterlief zit bij een toneelvereniging. In april hebben ze drie voorstellingen waarvoor ze flink aan het oefenen zijn. Maar, eerst gaat ze 31 maart mee doen aan de DéDé Dance show “Once upon a time” in de schouwburg in Venray. Het belooft een spektakel te worden. Samen met dit dansgezelschap is ze hier ook al maanden voor aan het oefenen. In de spotlight staan, dat doet ze het allerliefst.

Onze zoon is een ander verhaal. Houdt beslist niet van spotlight. Hij heeft tegenwoordig een heerlijk droge humor waarmee hij soms onverwacht uit de hoek komt. De hormonen gieren door zijn lijf met als gevolg dat hij veel last heeft van pukkels en puistjes. Op mijn voorstel om een keer naar een schoonheidsspecialiste te gaan zei hij: “Nee mam, een vriend van mij moest daar van zijn moeder ook naar toe. Hij vertelde dat het een hel was”.

Als ik aan een schoonheidsspecialiste denk, denk ik niet meteen aan een hel, dus ik was erg benieuwd naar de ervaring van zijn vriend. “Nou, eerst kookt ze je gezicht met hete stoom, vervolgens gaat ze met hele hete lappen je gezicht bewerken en dan gaat ze de huid schoonmaken. Doet heel erg pijn. Nee mam, daar ga ik echt niet naar toe”. Ik kon mijn lach amper inhouden. Uiteindelijk hebben we een compromis gesloten en doen we het gewoon zelf. Alles beter dan naar de hel 😂.

Tijdens de gymles zijn ze aan het trainen voor de Venloop op 25 maart, vijf kilometer rennen. Het is een verplicht item op school, maar het is wel een sportieve uitdaging. Want sportief is hij wel. Gisteravond deed hij met een aantal vrienden mee aan de Moonwalk. Een nachtelijke wandeltocht van 20 kilometer rondom de Niers en de Maas in Gennep.  Vuurtje stoken, boot varen, opdrachten maken en bij aankomst het puptentje opzetten en slapen. Ik heb er afgelopen nacht toch geregeld aan moeten denken. Het lijkt de dag van gisteren dat hij in de tuin in zijn speeltentje zat te spelen. Ben blij dat hij weer heelhuids thuis is.

Terwijl echtgenoot heel langzaam aan het herstellen is van een flinke griep, probeer ik met extra vitamientjes mijn gehoest en gesnotter in bedwang te houden. Helemaal jofel voel ik me niet. Is het hooikoorts? Is dit het begin van de gevreesde griep? Inmiddels heb ik Spotify ontdekt en luister ik veel naar muziek. Dien ik mezelf om de dag een injectie toe, wat overigens heel goed gaat. Doe ik gewoon wat ik moet doen en hoop ik dat ik niet ziek word.

Niets meer en niets minder, gewoon uit het leven gegrepen van een trotse mama.

 

4 reacties op ‘Uit het leven gegrepen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s