Scherven rapen…

Ruim een week geleden spatte mijn positieve bubbel ineens uit elkaar, en kon ik niet anders dan pas op de plaats maken en scherven rapen. Daar waar ik normaal gesproken altijd maar weer opkrabbel en doorga, moest ik de afgelopen week wel even stoppen. Om erger te voorkomen. Een door griep gevelde echtgenoot, waardoor ik veel alleen moest doen. Een explosie van pollen in de lucht. Wennen, meer mentaal dan fysiek, aan nieuwe medicatie. Uiteindelijk kwam die gevreesde griep ook nog eens om de hoek kijken. Hoge koorts en MS gaan beslist niet goed samen, enge combinatie zelfs.

Dus rust inbouwen, alleen de dingen doen die noodzakelijk zijn (lees: die ik noodzakelijk vind terwijl dat lang niet altijd het geval is), keuzes maken en rustig afwachten totdat het tij weer zou gaan keren. Makkelijker gezegd dan gedaan. Ik ben een erg vervelend mens als ik ziek ben. Mijn gezin zal dit beamen.

Echtgenoot is inmiddels alweer een week aan het werk. Zelf ben ik ook weer redelijk hersteld. De rust heeft me goed gedaan. Door de ijzige kou, zijn er momenteel weinig pollen in de lucht, dus dat is voor mij gunstig. Alhoewel ik dit winterse weer meer dan beu ben. Laat dat voorjaar maar komen, dan maar mét pollen. Ook daar is medicatie voor. Over mijn nieuwe MS medicatie kan ik kort zijn. Het spuiten gaat goed, fysiek ervaar ik geen bijwerkingen. Mentaal blijft het toch een dingetje, jezelf een injectie toedienen. Maar als het goedje doet wat het belooft, heb ik mijn medicijn gevonden en zet ik me daar graag overheen. En nu?

Een van mijn goede voornemens voor 2018 was, om minder digitaal te zijn en minder te gaan bloggen. Ahum…. tot nu toe niet echt iets van terecht gekomen. Niet dat ik zulke grootse avonturen beleef maar ik heb altijd vanalles te schrijven. Dat bloggen is gewoon een soort van uit de hand gelopen hobby geworden, welke begon met het krijgen van een diagnose…

IMG_2077

Toch denk ik dat nu het moment gekomen is, dat het echt gaat gebeuren, minder bloggen. Ik ga weer een beetje back to basic, naar hoe het was vóór de diagnose. De struisvogel in mij steekt zijn kop weer in het zand en doet alsof er geen vuiltje aan de lucht is. Ik ben er even klaar mee, met dat hele MS gedoe.

Uiteraard houd ik jullie graag op de hoogte van ons klimavontuur in juni. Maar voor nu, las ik even een mediastilte in. Een soort van komkommertijd, ondanks dat er genoeg te doen is. Misschien is het daarom nu de juiste tijd om mijn aandacht even op andere zaken te richten.

De scherven zijn geraapt, mijn bubbel is weer gelijmd. Weliswaar fragiel, maar ik ga vol goede moed verder. Scherven brengen geluk, laten we het daar maar op houden.

Tot later!

 

 

4 reacties op ‘Scherven rapen…

  1. Veel beterschap! Over jezelf inspuiten ga ik kunnen volgen. Mijn nieuwe medicatie moet ik ook zelf inspuiten dus dat wordt inderdaad een drempel over springen 😅! Maar als het inderdaad zijn werk doet zoals het moet dan met “plezier”. Geniet van je social-mediabreak!

    Liked by 1 persoon

  2. Ik mag van geluk spreken: we zijn grieploos door de winter gekomen, dus ook geen nare restverschijnselen voor mij.
    Vwb je blog: misschien een soort ‘schrijfsels van mij’ blog, dus zonder (te) veel nadruk op MS? Ik wens je in ieder geval alle goeds en veel succes met de voorbereiding!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s