Onze Griekse viervoeters (deel 3)

Toen we in augustus een berichtje uit Griekenland kregen, dat er in september een puppy naar Nederland zou komen, hoefden we niet lang na te denken. Waar één hondje eet, kunnen ook twee hondjes eten. Dus reden we in september weer naar het noorden. Dit keer om Teuntje op te halen. Een klein macho mannetje dat denkt dat hij groter is dan zijn schaduw.

Teuntje was, samen met zijn broertje, onder een struikje gedumpt langs de weg. Omdat er binnen de opvang op dat moment geen plek was voor twee puppies, werden ze meteen door mensen in huis genomen. Hij had dus de eerste weken van zijn leven alleen contact met zijn broertje die wat dominanter was. Helaas geen contact met andere hondjes en dat is nog steeds merkbaar. Hij is niet goed gesocialeerd, weet niet hoe hij met andere hondjes moet spelen en laat meteen van zich horen als hij vreemde honden ziet. De dominante rol van zijn broertje nam hij meteen over, toen hij in ons gezin kwam. Zo macho was hij wel.

 

Dachten wij dat we Trude blij zouden maken met een tweede hondje in huis…. De eerste weken moesten ze niets van elkaar hebben. Teuntje dacht dat hij de baas was in huis maar daar was diva Trude het niet mee eens. Die positie was voor haar bedoeld, dus dat botste nog wel eens. Tegenwoordig kunnen ze het goed vinden samen, een soort van broer/zusverhouding. Ze kunnen niet altijd goed met elkaar maar zeker ook niet zonder elkaar.

Teuntje was snel gewend in ons gezin. Het is een alert, lief en vrolijk hondje. Het is ook een mooi hondje met zijn Mickey Mouse maskertje. Daar waar diva Trude af en toe hooghartig op haar kussen gaat liggen of demonstratief met haar achterste naar je toe gaat liggen, is Teuntje altijd enthousiast. Overal waar ik ben, is Teuntje ook. Een echte zwaan-kleef-aan.

En zo komt het, dat wij uiteindelijk twee Griekse viervoeters in huis hebben, voor de prijs van één. Altijd leven genoeg, zeker als de deurbel gaat. Je komt nooit thuis in een leeg huis. Over de rondvliegende hondenharen zal ik het maar niet hebben. Elke ochtend om half zeven maak ik mijn eerste ronde met die twee. Tussen de middag een ronde en ’s avonds is manlief aan de beurt. De honden houden mij fit. Als het even kan, gaan de hondjes mee op vakantie. Ze zijn een onderdeel van ons gezin en ik ben blij dat ze bij ons hun gouden mandje gevonden hebben.

Trude is inmiddels hard op weg een seniorhond te worden met haar zes jaar. Teuntje is een jaartje jonger. De komende jaren blijven we een hondengezin. Of er na deze twee boefjes nog een hond komt? Ik betwijfel het. Hoe leuk ik het ook vind en hoezeer ik er ook van geniet. Het vergt veel tijd en energie die ik helaas niet altijd meer tot mijn beschikking heb. Maar voorlopig kunnen we nog wel wat jaartjes vooruit…

IMG_2339

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s