Muurbloempje

Vaak is er niet veel voor nodig, om een blog te laten ontstaan. Tijdens het wandelen met de honden heb ik alle tijd om gedachtes door mijn hoofd te laten gaan. Zeker in de vroege ochtenduren, wanneer het nog heel rustig buiten is. In deze tijd van het jaar is het tijdens de ochtendwandeling ook nog donker, maar dat maakt niet uit. Mijn hersenspinsels hebben geen daglicht nodig. In alle rust komen ze, gaan ze en soms blijven ze, om vervolgens in een blog terecht te komen.

Begin november zag ik in de vroege ochtend een muurbloempje. Dapper stak het plantje zijn groene blaadjes omhoog tussen de muur van een huis en de stoep. Nog vol met mooie gele bloemetjes, dankzij een aantal aangename, maar inmiddels al lang voorbije warme herfstdagen. Amper ruimte om te groeien maar blijkbaar toch genoeg om uitbundig te bloeien. Terwijl ik verder liep, kwamen de woorden als vanzelf en was een volgende blog geboren.

Ik ging overdag even terug, om bij daglicht een foto te maken. Eenmaal thuis besloot ik het woord muurbloempje op te zoeken.

Het begrip muurbloempje heeft drie verschillende betekenissen:

1) ongehuwd, verlegen meisje dat bij een dansgelegenheid niet ten dans wordt gevraagd en onopvallend aan de kant zit; ook: verlegen meisje, verlegen vrouw

2) iets wat niet opvalt; iets wat onopvallend is

3) plant die tegen een muur groeit en bloemen draagt

Precies wat ik in gedachten had en waarom ik erover na ging denken. Het woord muurbloempje klinkt namelijk een beetje zielig, als het over mensen gaat. Maar als het over een plantje gaat, is het verre van zielig en best bijzonder dat zo’n plantje met zo weinig mogelijkheden en ruimte kan groeien en bloeien.

Wat dat laatste betreft, wil ik ook best een muurbloempje zijn. Voor het overige gaat de vergelijking niet echt op. 28 jaar geleden werd ik ten dans gevraagd door mijn lief en na al die jaren dansen we nog steeds samen door het leven. Verlegen ben ik ook niet. Alhoewel onopvallend zijn dan wel weer wat meer bij me past. In dat geval is de grens tussen letterlijk en figuurlijk niet meer zo groot.

Maar de eigenschappen van een letterlijk muurbloempje staan me wel aan. Zo goed als mogelijk de ruimte gebruiken die je hebt. Zo mooi mogelijk proberen te groeien en bloeien. Tevreden zijn met wie je bent en met wat je hebt. Zo optimaal mogelijk gebruik maken van de middelen die je hebt, om het beste uit het leven te halen. Om lekker te leven, te stralen en gelukkig te zijn.

Wat je ook overkomt in het leven. Welke bagger je ook over je heen krijgt. Hoe donker het ook wordt. Je kunt je koppie laten hangen. Maar je kunt er ook altijd voor kiezen om te proberen er het beste van te maken. Het is immers jouw leven en jouw keuze.

Van ochtendwandeling naar muurbloempje naar hersenspinsels naar blog. Het mooie muurbloempje staat in ieder geval vermeld in een blog en is zeker niet onopvallend gebleven.

Een reactie op “Muurbloempje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s