Het is maar een fase

Een tijdje geleden zat ik weer eens in de wachtkamer bij de orthodontist. De zes wekelijkse controle afspraak voor onze dochter. Nog een paar maanden en dan is ze beugelvrij. Wat zal ik blij zijn als ik deze bezoekjes van de kalender af kan strepen. Terwijl ik daar zat te wachten, bedacht ik me, hoe vaak ik dit al niet gedacht heb, sinds ik moeder ben. Allemaal die “verplichte” dingen die bij de opvoeding van kinderen horen, en waarvan je uiteindelijk blij bent, als ze voorbij zijn. Allemaal fases van voorgaande aard. Maar er komt wel altijd weer iets anders voor in de plaats. Dat lijkt maar niet op te houden.

Als je als kersverse moeder je baby in je armen houdt, voel je je de gelukkigste mens ter wereld. Maar al gauw beginnen de gebroken nachten je op te breken. Zeker als er overdag ook nog een kleine man rondloopt, die het niet meer nodig vindt om te slapen. Je ziet uit naar het moment, dat je lieve baby door gaat slapen.

De voeding, nog zo’n dingetje. Borstvoeding geven is mooi en dankbaar, maar op een gegeven moment ben je er klaar mee, tenminst, ik wel. Je stapt over op flesvoeding en na verloop van tijd begin je uit te zien naar de periode dat je kindje vast voedsel gaat eten en uiteindelijk gewoon met de pot mee gaat eten. Hoe gemakkelijk zou dat zijn?

Zindelijk worden. Nog zoiets wat in dit rijtje thuishoort. Na een aantal jaren slepen met pakken luiers en luiertas, zie je er naar uit, dat je kindje zindelijk wordt en dat luiers verleden tijd worden. Je kind komt in de zogenaamde peuterpuberteit. Ook heel gezellig. Is toe aan de basisschool, wordt dan zo mooi gezegd. De tijd van de zwemles breekt aan. Een verplicht nummer wat ik destijds voorbij heb gekeken. Elke week met zijn allen in een oververhit kleedlokaal, je kind helpen met omkleden en haren kammen. Geloof me, ik was net zo blij met de behaalde zwemdiploma’s als onze jongste! Ook dat kon weer van het to-do lijstje afgestreept worden.

Allemaal fases waar je doorheen gaat, op het moment dat er kinderen in je leven komen. Dingen die horen bij het opvoeden. Op het moment dat je er voor staat, begin je er aan en als de eindstreep in zicht komt, ben je blij dat het bijna klaar is. Zo nu ook met de beugel en de basisschool. Nog even, en dan strepen we beiden van onze kalender af.

Maar dacht ik klaar te zijn? Het echte werk gaat nu pas beginnen! En dan hebben we het over serious business. Een vervolgopleiding kiezen na de middelbare school. Rijbewijs halen. Verliefdheden maar waarschijnlijk ook liefdesverdriet. Op weg naar volwassendheid, komen je kinderen dit allemaal tegen en wordt je er als ouders ook mee geconfronteerd.

Gelukkig hebben we alle voorgaande fases heelhuids doorstaan, dus zal het met de fases die volgen ook wel goed komen. Tenminste, daar ga ik wel van uit.

2 reacties op ‘Het is maar een fase

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s