Toeval bestaat niet

Het is lang geleden dat ik me zo gevoeld heb. Verloren, vastgelopen en verdrietig. We hebben een turbulente tijd achter de rug. Ik was er trots op, hoe ik me hier doorheen geslagen heb. Met vallen en opstaan. En weer doorgaan, altijd weer dat doorgaan. Dat is dus precies waar het mis ging. Te lang door gegaan, te lang gedaan of ik het allemaal wel kon, te lang mooi weer gespeeld. Wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten. Dat doe ik nu en auw, dat doet pijn.

Als ik blogs terug lees, zie ik dat ik vele signalen heb gehad. Het is niet dat ik deze signalen niet herkend heb. Ik dacht op die momenten dat ik er genoeg aan deed, om er weer bovenop te komen. Toch was het allemaal niet genoeg. Een soort van dweilen, niet met de kraan open, maar met een druppelende kraan. En als je al die druppels opvangt in een emmer, loopt de emmer uiteindelijk toch een keer over. Of een accu die je iedere keer na gebruik een klein beetje oplaadt zodat je weer even verder kan. Maar nooit helemaal volgeladen wordt. Dan komt er een moment, dan werkt de accu helemaal niet meer, die is ‘ie stuk.

Uiteindelijk weet ik best hoe het eigenlijk zou moeten. Maar de uitvoering in de praktijk is zo verdomde lastig. Nu zit ik op een punt, dat ik niet meer verder kan, niet meer functioneer. Mijn lichaam komt in opstand. Nu een aantal lichamelijke klachten met medicatie behandeld worden, een aantal oorzaken uitgesloten zijn, blijft er nog één ding over. Maatregelen nemen, voor mezelf zorgen en vertrouwen hebben dat het allemaal weer goed komt. Ik kan dit niet alleen, daar heb ik hulp bij nodig. De huisarts bood hulp aan in de vorm van gesprekken met een psycholoog. Met alle respect, maar hier heb ik geen behoefte aan. Ik weet hoe die gesprekken gaan en ik weet ook welke adviezen ik dan krijg.

Inmiddels heb ik hulp gevraagd aan iemand, waarin ik veel vertrouwen heb. Iemand die ik al een jaar of tien ken en die een goedlopende praktijk voor TCM (Traditional Chinese Medicine) heeft. Ik denk dat zij de aangewezen persoon is om mij op weg te helpen. Op het moment dat ik mijn anker uitgooi naar haar, heeft ze zojuist een annulering ontvangen en kan ik binnen drie dagen al terecht. Toeval? Daar geloof ik niet in. Morgen ga ik naar haar toe. Voor mij de eerste stap op weg naar hoe het moet gaan worden….

2 reacties op ‘Toeval bestaat niet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s